Ήταν μόλις 27 ετών. Ένας νέος άνθρωπος από τα Βλαχάτα, που έκανε το παιδικό του όνειρο πραγματικότητα και έγινε πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας. Στις 14 Οκτωβρίου 2004, ο υποσμηναγός Γιώργος Λυκούδης έχασε τη ζωή του κατά την εκτέλεση του καθήκοντος, αφήνοντας μια απουσία που ο χρόνος δεν μπορεί να σβήσει.
Σήμερα συμπληρώνονται 22 χρόνια από την ημέρα που η Κεφαλονιά αποχαιρέτησε ένα δικό της παιδί. Τον Γιώργο Λυκούδη, τον γιο του παπα-Θεόφιλου, τον νέο που μεγάλωσε στα Βλαχάτα της Λειβαθούς και ονειρευόταν από μικρός να πετάξει.
Γεννημένος στο Αργοστόλι το 1977, ακολούθησε τον δρόμο που είχε επιλέξει για τη ζωή του. Τον Σεπτέμβριο του 1996 εισήλθε στη Σχολή Ικάρων και τον Ιούνιο του 2000 αποφοίτησε με τον βαθμό του ανθυποσμηναγού. Το όνειρό του είχε γίνει πλέον καθημερινότητα, με την ευθύνη και τις απαιτήσεις που συνοδεύουν τη ζωή ενός χειριστή μαχητικού αεροσκάφους.
Η ημέρα που η Κεφαλονιά βυθίστηκε στο πένθος
Στις 14 Οκτωβρίου 2004, δύο διθέσια αεροσκάφη F-16D, τα οποία συμμετείχαν σε προγραμματισμένη άσκηση στο Αιγαίο, προσέκρουσαν στο όρος Πήλιο, λίγα χιλιόμετρα πριν από τη βάση τους.
Μαζί με τον υποσμηναγό Γεώργιο Λυκούδη έχασαν τη ζωή τους ο επισμηναγός Ιωάννης Κομματάς, ο σμηναγός Αθανάσιος Σιούτας και ο υποσμηναγός Γεώργιος Αντωνόπουλος. Τέσσερις αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας δεν επέστρεψαν από εκείνη την αποστολή. haf.gr
Για την οικογένεια του Γιώργου, εκείνη η ημέρα χώρισε τη ζωή στα δύο. Για τα Βλαχάτα και την Κεφαλονιά, η είδηση του θανάτου του έφερε βαθιά θλίψη. Πίσω από τον βαθμό και τη στολή βρισκόταν ένας άνθρωπος μόλις 27 ετών, με οικογένεια, φίλους και σχέδια για το μέλλον.
Είχε μπροστά του μια ζωή που ήθελε να μοιραστεί με τη γυναίκα με την οποία σχεδίαζε να παντρευτεί. Έναν γάμο, μια κοινή διαδρομή, στιγμές που δεν πρόλαβαν να γίνουν αναμνήσεις. Αυτή είναι και η πιο ανθρώπινη πλευρά της απώλειάς του: όλα εκείνα που έμειναν στη μέση.
Ένα όνομα που παραμένει ζωντανό
Στη μνήμη του φέρει το όνομά του η Δορυφορική/Αστρονομική Βάση Αίνου Κεφαλληνίας «Υποσμηναγός Γεώργιος Λυκούδης». Ένας δεσμός ανάμεσα στον τόπο του, στον ουρανό που αγάπησε και στην ανάγκη να διατηρηθεί η μνήμη του.
Είκοσι δύο χρόνια μετά, η σημερινή επέτειος είναι μια στιγμή σεβασμού και περισυλλογής. Μια υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε όνομα πεσόντος υπάρχει μια ολόκληρη ζωή. Υπάρχουν άνθρωποι που περίμεναν την επιστροφή του και εξακολουθούν να ζουν με την απουσία του.
Η Κεφαλονιά θυμάται τον Γιώργο Λυκούδη. Τον νέο από τα Βλαχάτα που κατάφερε να πετάξει, αλλά δεν πρόλαβε να ζήσει όσα ονειρευόταν.
Με σεβασμό στη μνήμη του και στις οικογένειες και των τεσσάρων αεροπόρων που χάθηκαν εκείνη την ημέρα.
