Φοιτητές σε τιμή τουρίστα με τη νέα πολιτική του ΚΤΕΛ Κεφαλονιάς
Γράφει η Σοφία Μαρμαρίδου
Φοιτήτρια & Πρόεδρος Φοιτητικού Συλλόγου Τμήματος Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας, Ιόνιο Πανεπιστήμιο
Πόσο κοστίζει άραγε το δικαίωμα στη σπουδή σε ένα νησί που αναπνέει αποκλειστικά για τον τουρισμό; Είναι λυπηρό να βλέπεις τον τόπο που επέλεξες για τα φοιτητικά σου χρόνια να σε αντιμετωπίζει, τελικά, απλώς ως ένα ακόμα πορτοφόλι.
Η πρόσφατη απόφαση της διοίκησης του ΚΤΕΛ Κεφαλονιάς να καταργήσει το φοιτητικό εισιτήριο στο δρομολόγιο Αργοστόλι - Λάσση - Αεροδρόμιο δεν είναι ένα απλό λάθος. Είναι μια ευθεία προσβολή προς κάθε νέο άνθρωπο που παλεύει να τα βγάλει πέρα μακριά από το σπίτι του. Με το εισιτήριο να καθορίζεται στα 2 ευρώ, ένας φοιτητής χρειάζεται πλέον 4 ευρώ την ημέρα μόνο για τις απολύτως βασικές του μετακινήσεις. Μας αναγκάζουν, δηλαδή, να πληρώνουμε ακριβώς το ίδιο αντίτιμο με έναν τουρίστα.
Εδώ, όμως, προκύπτει το απόλυτο παράδοξο, το οποίο εκθέτει ανεπανόρθωτα την τιμολογιακή πολιτική του ΚΤΕΛ: Αν τέσσερις φοιτητές μοιραστούν ένα ταξί για την ίδια ακριβώς διαδρομή, πληρώνουν συνολικά λιγότερα από ό,τι αν έμπαιναν στο λεωφορείο! Όταν η δημόσια συγκοινωνία καταντά να είναι πιο ακριβή από την ιδιωτική μετακίνηση, τότε η λέξη «εξυπηρέτηση» χάνει εντελώς το νόημά της και δίνει τη θέση της στην καθαρή αισχροκέρδεια.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: Οι φοιτητές του Ιονίου Πανεπιστημίου δεν είμαστε περαστικοί παραθεριστές. Είμαστε εμείς που νοικιάζουμε τα σπίτια του νησιού μέσα στον βαρύ χειμώνα, εμείς που στηρίζουμε καθημερινά την τοπική αγορά και δίνουμε ζωή στην πόλη όταν τα φώτα της τουριστικής σεζόν σβήνουν. Το να μας εξισώνουν με τους τουρίστες της Σεζόν δείχνει βαθιά έλλειψη σεβασμού και πλήρη άγνοια της πραγματικότητας.
Δεν ζητάμε καμία ειδική μεταχείριση. Απαιτούμε, ωστόσο, το αυτονόητο δικαίωμά μας: την άμεση επαναφορά του φοιτητικού εισιτηρίου στο 1 ευρώ (έκπτωση 50%) για το συγκεκριμένο δρομολόγιο.
Παράλληλα, περιμένουμε από τον Αντιπεριφερειάρχη Κεφαλληνίας & Ιθάκης και τις τοπικές αρχές να πάψουν να κλείνουν τα μάτια. Οφείλουν να παρέμβουν θεσμικά και να βάλουν φρένο σε αυτή την παράλογη οικονομική εκμετάλλευση.
Η υπομονή της φοιτητικής κοινότητας έχει εξαντληθεί. Η σιωπή των αρμοδίων από εδώ και πέρα, δεν θα είναι απλή αδιαφορία· θα είναι ανοχή στην εκμετάλλευσή μας.
