Σε λιμάνια, προβλήτες και παραθαλάσσιες πόλεις σε όλη τη χώρα, οι Λιμενικοί βγήκαν μπροστά. Όχι για να διεκδικήσουν προνόμια, αλλά για να υπερασπιστούν κάτι βαθύτερο: τον σεβασμό στον κόπο μιας ολόκληρης ζωής και την αξιοπρέπεια της υπηρεσίας τους.
Οι πανελλαδικές συγκεντρώσεις δεν ήταν μια ακόμη τυπική διαμαρτυρία. Ήταν ένα ηχηρό μήνυμα ευθύνης. Στελέχη που εργάζονται καθημερινά σε συνθήκες υποστελέχωσης, αυξημένων απαιτήσεων και διαρκούς πίεσης, στάθηκαν όρθια για να πουν ότι δεν μπορεί να ζητείται από αυτούς να πληρώνουν το τίμημα επιλογών που δεν τους αναλογούν.
Ανάμεσα στα ζητήματα που οδήγησαν στις κινητοποιήσεις βρίσκεται και η δρομολογούμενη ενοποίηση των Μετοχικών Ταμείων, με άμεση εμπλοκή του Μετοχικού Ταμείου Ναυτικού. Ένα Ταμείο που δεν δημιουργήθηκε από το κράτος, αλλά χτίστηκε ευρώ–ευρώ από τις εισφορές των ίδιων των Λιμενικών και των οικογενειών τους. Από ανθρώπους που υπηρέτησαν στη θάλασσα, συχνά με κίνδυνο για τη ζωή τους, πιστεύοντας ότι οι κόποι μιας ζωής δεν θα γίνουν αντικείμενο λογιστικών πειραματισμών.
Οι Λιμενικοί δεν αρνούνται τις μεταρρυθμίσεις. Αρνούνται όμως να δουν αποθεματικά και δικαιώματα δεκαετιών να απορροφώνται, χωρίς ουσιαστική συναίνεση και χωρίς να αντιμετωπίζονται οι πραγματικές αιτίες των προβλημάτων. Γιατί όταν θίγεται ο κόπος μιας ζωής, δεν θίγεται μόνο ένας κλάδος· θίγεται η ίδια η έννοια της δικαιοσύνης.
Οι πολίτες γνωρίζουν τι σημαίνει Λιμενικό Σώμα στην πράξη: διασώσεις ανθρώπων, προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, φύλαξη συνόρων, ασφάλεια λιμανιών και ακτογραμμών. Πίσω από όλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι που ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να συνεχίσουν να υπηρετούν με αξιοπρέπεια και ασφάλεια για το μέλλον τους.
Η μαζική συμμετοχή στις συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα δείχνει ότι το ζήτημα δεν είναι συντεχνιακό ούτε τοπικό. Είναι πανελλαδικό και αφορά την κοινωνία συνολικά. Ένα ισχυρό και δίκαιο Λιμενικό Σώμα είναι υπόθεση δημοσίου συμφέροντος.
Οι Λιμενικοί στέκονται δίπλα στην κοινωνία. Και ζητούν τη στήριξη της. Για να προστατευθούν όχι μόνο οι ίδιοι, αλλά και οι αξίες της δικαιοσύνης, της συνέπειας και του σεβασμού στον κόπο μιας ζωής.
του Νικόλαου Χατζηγεωργίου
