Η δημοσιοποίηση του ρεπορτάζ της Zougla.gr για την κατάσταση του γηπέδου του «Ηρακλή» στα Τζαννάτα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και ευρύ δημόσιο διάλογο στην Κεφαλονιά, φέρνοντας στο προσκήνιο ζητήματα εγκατάλειψης, ευθυνών και διαχείρισης των αθλητικών υποδομών της περιοχής. Ακολουθεί το νέο δημοσίευμα της ιστοσελίδας με τις τοποθετήσεις και τις εξελίξεις που καταγράφονται γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα
Το άρθρο του zougla.gr:
Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Zougla.gr για το γήπεδο του «Ηρακλή» στην Κεφαλονιά προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία, αλλά και στις δημοτικές παρατάξεις του Δήμου Αργοστολίου, καθώς έφερε στην επιφάνεια ένα πρόβλημα που όλοι γνωρίζουν, αλλά επί χρόνια κανείς δεν φρόντισε να επιλύσει.
Το ρεπορτάζ κατέγραψε μια εικόνα του γηπέδου στην περιοχή Τζαννάτα, την ευθύνη του οποίου έχει ο Δήμος, διπλά ανησυχητικό.
Από τη μία πλευρά, ο χλοοτάπητας έχει ουσιαστικά καταστραφεί. Λιμνάζοντα νερά, χωρίς καμία συντήρηση επί χρόνια, διέλυσαν το αγωνιστικό κομμάτι του γηπέδου. Από την άλλη, οι κτιριακές εγκαταστάσεις έχουν αφεθεί στη λήθη του χρόνου. Εκτεταμένες καταστροφές εντός και εκτός της εγκατάστασης, εμφανείς φθορές στη στέγη και στις εισόδους του κτηρίου και εγκατάλειψη, συνθέτουν μια εικόνα πλήρους απαξίωσης, εντός χώρου που αθλούνταν άλλοτε οι νέοι της περιοχής.
Απέναντι στο ρεπορτάζ και στην έντονη κριτική της αντιπολίτευσης, δεν πήρε θέση ο Δήμαρχος Θεόφιλος Μιχαλάτος, αλλά ο Πρόεδρος της Δημοτικής Ενότητας Πόρου, Οδυσσέας Γαλιατσάτος, επιχειρώντας να δώσει τεχνική διάσταση στο πρόβλημα.
«Είναι εύκολο να περιγράφεται σήμερα μια εικόνα εγκατάλειψης», ανέφερε, επισημαίνοντας πως τα βασικά ζητήματα σχετίζονται με την κακή αποστράγγιση, τα λιμνάζοντα νερά, την ανάπτυξη μυκητολογικών ασθενειών και την έντονη εμφάνιση εντόμων, «σκουληκιών με καύκαλο». Σύμφωνα, μάλιστα, με γεωπόνο που παρακολουθούσε το γήπεδο, η αντιμετώπιση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και χωρίς ουσιαστική δυνατότητα πλήρους αποκατάστασης, υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες.
Ωστόσο, η πραγματικότητα φαίνεται πιο σύνθετη και λιγότερο «αθώα». Είναι γεγονός ότι σκουλήκια και ασθένειες μπορούν να προκαλέσουν ζημιές. Όμως, αυτά τα φαινόμενα, σε μεγάλο βαθμό, προλαμβάνονται και αντιμετωπίζονται όταν υπάρχει η στοιχειώδης και συστηματική συντήρηση. Και εδώ ακριβώς εντοπίζεται το κρίσιμο ερώτημα: Γιατί υπήρξε η εγκατάλειψη του γηπέδου από το Δήμο;
Ιδιαίτερα όταν, σύμφωνα με πληροφορίες από πρώην δημάρχους, το συγκεκριμένο γήπεδο, διέθετε πλήρες σύστημα αποστράγγισης υδάτων, ένα έργο που, αν λειτουργούσε και συντηρούνταν σωστά, θα απέτρεπε μεγάλο μέρος των σημερινών προβλημάτων.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης στο Δημοτικό Συμβούλιο, Γιάννης Λυκούδης, απέδωσε την εικόνα εγκατάλειψης στην έλλειψη συντήρησης και στην επτάχρονη αδιαφορία της δημοτικής αρχής. Επανέλαβε, μάλιστα, τη σαφή δέσμευσή του για την επαναλειτουργία του.
«Έχω καταθέσει επανειλημμένα τη δέσμευσή μου για τον εκσυγχρονισμό και την επαναλειτουργία του, ώστε να αποτελέσει ένα σύγχρονο Αθλητικό και Πολιτιστικό Κέντρο, και να σταματήσει να είναι ένα μνημείο εγκατάλειψης και αστείων δικαιολογιών».
Παράλληλα, η νεοσύστατη δημοτική παράταξη «Αετοί», επικεντρώνοντας τα πυρά της στον Πρόεδρο της Δημοτικής Ενότητας, ζήτησε να υπάρξει ο απαιτούμενος σεβασμός στη δημόσια περιουσία.
«Το γήπεδο δεν αφορά μόνο μια ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου, αλλά τη συνολική δυνατότητα των πολιτών να αθλούνται και να έχουν πρόσβαση σε αξιοπρεπείς υποδομές».
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτούν και οι αναφορές του πρώην Δημάρχου Κώστα Ζαπάντη, ο οποίος υπενθύμισε πως το 2008, με πίστωση 165.000 ευρώ, κατασκευάστηκαν ο χλοοτάπητας, τα έργα άρδευσης, η περίφραξη, και αγοράστηκε ο αναγκαίος αθλητικός εξοπλισμός.
«Για χρόνια το γήπεδο ήταν τόπος άθλησης και χαράς. Μετά ήρθε το “σκουλήκι με καύκαλο”. Ένα “σκουλήκι” που έφαγε όχι μόνο τον χλοοτάπητα, αλλά και τα πορτοπαράθυρα, τη στέγη και τελικά τον Πόρο ολόκληρο», σημειώνει με καυστικότητα…
Το ερώτημα, πλέον, δεν είναι αν υπάρχουν σκουλήκια. Το ερώτημα είναι αν η εγκατάλειψη μπορεί να συνεχίσει να καλύπτεται πίσω από αυτά. Γιατί το ρεπορτάζ δεν αποκαλύπτει απλώς φθορές σε ένα γήπεδο, αποκαλύπτει μια διαχρονική αδυναμία ευθύνης, μια διοικητική σιωπή και μια πραγματικότητα που δύσκολα μπορεί πλέον να κρυφτεί.
